Το Magico.info σε πρώτη προβολή παρουσιάζει:
"ΘΑ ΣΕ ΔΩ ΞΑΝΑ"
- Ένα πακέτο μαστίχες, παρακαλώ. - Δεν έχουμε μαστίχες.
- Τότε δώστε μου μια σοκολάτα με αμύγδαλα. - Σοκολάτα με αμύγδαλα;
Δεν έχουμε ούτε σοκολάτα με αμύγδαλα ούτε μαστίχες. Που ήσουν;
- Αποφάσισες στρατιώτη; - Ναι.
Έτοιμοι για επιβίβαση.
- Πόσο κάνει; - Ποιο;
Η Ταχεία του Λος Άντζελες προς Δυτικά. Αποβάθρα Δύο.
- Αυτό εδώ. - 25 λεπτά.
Τεμπλ, Πάινχιλ...
Γκρίνγουντ και δυτικά.
Έτοιμοι για επιβίβαση!
Επιβίβαση! Η Ταχεία του Λος Άντζελες προς Δυτικά.
- Στρατιώτη!
- Εγώ; - Ξέχασες το περιοδικό σου.
Συγγνώμη, δεσποινίς; Είναι πιασμένη η θέση;
Σας πειράζει να κάτσω εδώ;
Ταξιδεύετε μόνη σας ή με αποσκευές;
- Τσιγαράκι; - Όχι, ευχαριστώ.
Πηγαίνουμε στον ίδιο προορισμό;
Προσπαθείτε να μου πιάσετε συζήτηση;
Γεια σε όλους!
- Γεια. - Γεια σου, ναυτάκι.
Πηγαίνετε στο Γκουάνταλ;
Δεν θα μου έκανε έκπληξη αν ήμουν ένας απ' αυτούς που έπαιρναν μετάθεση γι' εκεί.
Θα μπορούσε.
Τα καταφέραμε τις πρώτες εβδομάδες εκεί κάτω.
Γεια σου, φιλαράκο.
Γιατί κλαις, κουτό; Ο ναύτης απλά σε χαιρέτησε.
Το παιδί πρέπει να έχει θέμα με το Ναυτικό.
Ωραίο κτίριο εκεί έξω!
Δεν μου αρέσουν οι φυλακές. Με ανατριχιάζουν.
Δε χρειάζεται να ανησυχείς.
Αν έχεις μπελάδες και καταλήξεις σε κελί...
έχω ένα φίλο που μπορεί να σε ρίξει στις αγροτικές.
Ζεστός καφές. Πάρτε όσο είναι ζεστός. Καφές!
Η πέτρα σπάει το ψαλίδι.
- Δε θα κερδίσω ποτέ σε αυτό το παιχνίδι; - Θα το μάθεις.
- Το ψαλίδι κόβει το χαρτί. - Να πάρει η ευχή!
- Ακόμη μια φορά. Πάμε. - Ας δοκιμάσουμε πάλι.
- Η πέτρα σπάει το ψαλίδι. - Έλα τώρα.
Το χαρτί καλύπτει τη πέτρα.
- Το ψαλίδι κόβει το χαρτί. - Περίμενε και θα δεις.
Όπως και να παίζεται, εγώ πάντα χάνω!
- Θέλετε να δοκιμάσετε; - Δεν είναι για μένα.
- Τι λέτε εσείς, δεσποινίς; - Φοβάμαι πως δε μπορώ να το κάνω.
Τι θα λέγατε να πάμε να φάμε κάτι;
Έχω χρήματα. Θα κεράσω καφέ και σάντουιτς για όλους.
Δεν έχει μα και ξεμά. Κερνάω εγώ. Ο μπαμπάς έχει άδεια.
- Θα γυρίσω αμέσως. - Θα σε βοηθήσω.
- Πηγαίνετε σπίτι με άδεια; - Ναι.
Ναι, έχω άδεια. Μου έδωσαν άδεια.
Είναι η πρώτη φορά που πάτε σπίτι από...
Για την ακρίβεια, δεν έχω μόνιμο σπίτι ή οικογένεια.
Απλά πηγαίνω επίσκεψη.
Ταξιδεύετε για δουλειές ή...
Όχι, είμαι σε διακοπές. Διακοπές Χριστουγέννων.
Με τι είδους επιχειρήσεις ασχολείστε; Εννοώ, τι δουλειά κάνετε;
Λοιπόν, τα...
Ταξιδεύω.
Είμαι πλασιέ.
Δεν έχω ακούσει αστεία για πλασιέ. Υποθέτω δεν υπάρχουν πολλά.
Ποτέ δε θα υπέθετα ότι αυτή είναι η δουλειά σας.
Τι θα υποθέτατε;
Ότι ήσασταν...
Δεν ξέρω...
Γραμματέας ή μοντέλο ίσως...
ή δασκάλα.
Λοιπόν, στο παρελθόν δούλευα ως γραμματέας...
και ήθελα να γίνω μοντέλο.
Επομένως, αυτή θα ήταν μια πολύ καλή υπόθεση.
- Θα πάτε μέχρι το Λος Άντζελες; - Όχι.
Για την ακρίβεια δεν πάω πολύ μακριά.
Κατεβαίνω στο Πάινχιλ.
Εκεί είναι το σπίτι σας;
Όχι. Επισκέπτομαι τον θείο μου.
Αστείο είναι. Κι εγώ στο Πάινχιλ πηγαίνω.
Αλήθεια;
Ναι. Πηγαίνω επίσκεψη εκεί. Η αδερφή μου ζει στο Πάινχιλ.
- Στοίχημα πως θα χαρεί πολύ να σας δει. - Το ελπίζω.
Ίσως ξανασυναντηθούμε.
Ναι.
- Αντίο. - Αντίο.
Στην οδό Νορθ Ελμ 617.
Περιμένετε. Αν...
Αν κάποιος ήθελε να σας τηλεφωνήσει, που μπορεί να σας βρει;
Το όνομα του θείου μου είναι στον τηλεφωνικό κατάλογο.
- Χένρι Μάρσαλ. - Χένρι Μάρσαλ;
- Εσείς πώς λέγεστε; - Μαίρη Μάρσαλ.
- Μαίρη Μάρσαλ. Αντίο. - Αντίο.
Μισό λεπτό.
Αν κάποιος τηλεφωνήσει και πει "Είμαι ο Ζάκαρι Μοργκαν", θα είμαι εγώ.
Χάρηκα για τη γνωριμία.
- Καλά Χριστούγεννα. - Καλά Χριστούγεννα.
ΠΑΪΝΧΙΛ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑ ΝΕΩΝ
Αν θέλετε κάτι, απλά φωνάξτε.
Κάνουμε ότι μπορούμε.
Μην ανησυχείς, Ζακ.
Αυτή η πληγή από ξίφος έχει κλείσει,
αλλά το τραύμα στο μυαλό σου θα χρειαστεί κι άλλο χρόνο.
Γι' αυτό οι γιατροί σου έδωσαν 10 μέρες εξόδου από το νοσοκομείο,
για να σου αποδείξουν ότι μπορείς να βγεις πάλι έξω στον κόσμο...
και να βρεις ένα μέρος για σένα.
Θα σου πάρει λίγο καιρό η επιστροφή σου.
Θα σου πέφτουν ακόμη πράγματα από τα χέρια και θα είσαι αργός, αλλά θα γίνεις καλά.
Στο είπαν ότι θα γίνεις.
Το σημαντικό είναι να μην κουράζεσαι πολύ, να μην τα παρατήσεις.
Τότε δε θα πάρεις τίποτε από εκείνα...
Εκείνα τα πράγματα που αποκτούνται με το τραύμα στο χέρι, ή μια μπανιέρα...
ή εκείνο το μικρό δωμάτιο με τις μπάρες στο παράθυρο.
Μπορείς να καταπολεμήσεις αυτά τα πράγματα, Ζακ, αν πιστεύεις ότι θα γίνεις καλά.
Σταμάτα να σκέφτεσαι τον εαυτό σου, Ζακ.
Θα γίνεις καλά.
- Καλώς την! - Θεία Σάρα.
- Καλώς όρισες σπίτι, καλή μου. Έλα μέσα. - Ευχαριστώ.
- Πώς ήταν το ταξίδι σου; - Μια χαρά!
Δεν έχεις αλλάξει Μαίρη, ίδια κι απαράλλαχτη.
Ευχαριστώ, θεία Σάρα.
Χαίρομαι που είμαι εδώ.
Κι εγώ χαίρομαι που σε έχουμε μαζί μας. Πάρα πολύ χαίρομαι!
Μπάρμπαρα, έλα κάτω.
Θα μοιραστείς το δωμάτιο με την Μπάρμπαρα.
Δεν θέλω να ενοχλήσω κανέναν. Αλήθεια.
Ανοησίες. Η Μπάρμπαρα θα χαρεί να σ' έχει μαζί της.
Για όνομα του Θεού, δώσε μου το παλτό σου.
Τέλος πάντων, είναι ο ξενώνας ή μάλλον ήταν, μέχρι να γεννηθεί η Μπάρμπαρα.
Εξάλλου, νομίζω θα ήταν πολύ καλό για την Μπάρμπαρα. Είναι 17.
Δεκαεφτά;
Κι είναι όμορφη, κακομαθημένη και σε ηλικία... καταλαβαίνεις!
Νομίζω πως ένα μεγαλύτερο κορίτσι σαν εσένα, θα της έκανε πολύ καλό.
Ναι, σαν εσένα.
Υπάρχουν ένα σωρό πράγματα να πούμε, αλλά πρώτα θα θέλεις να πλυθείς.
Γεια σου Μαίρη. Χαίρομαι πολύ που σε βλέπω.
Γεια σου Μπάρμπαρα. Δε θα σε αναγνώριζα.
- Έχει γίνει πανέμορφη. - Καλώς όρισες σπίτι.
- Πήγαινε τη Μαίρη στο δωμάτιο, καλή μου. - Από 'δω δεσποινίς, στην κάμαρα μου.
Αν και είναι μικρό, δεν είναι μεγαλύτερο από κελί.
Συγγνώμη Μαίρη.
Κοίτα, να πούμε κάτι.
Όλοι ξέρουμε ότι ήμουν στη φυλακή, και ότι θα επιστρέψω σε οκτώ μέρες.
Και δε χρειάζεται να προσποιούμαστε ότι δεν είναι έτσι.
Και δε θα μας βγει σε καλό εκτός κι αν όλοι λέμε αυτό που σκεφτόμαστε...
και δεν προσπαθούμε να το κρύψουμε.
Είσαι καλό κορίτσι, Μαίρη. Τώρα πήγαινε επάνω και δες το δωμάτιο σου.
Αυτό είναι το δωμάτιο της μαμάς.
Δε θυμάμαι, Μαίρη. Έχεις ξαναέρθει εδώ;
Μόνο μια φορά, όταν ήσουν μικρή.
Εδώ είμαστε.
Όλες οι ανέσεις ενός σπιτιού.
- Είναι όμορφο, Μπάρμπαρα. - Έχουμε και δικό μας μπάνιο.
Εδώ θα κοιμάμαι;
Σκεφτόμουν... πολύ ωραίο το ταγέρ που φοράς, Μαίρη.
Ευχαριστώ, Μπάρμπαρα.
Σκεφτόσουν και κάτι άλλο απ' όσο βλέπω.
Για να λέμε την αλήθεια, σκεφτόμουν.
- Πού μπορώ να το βάλω αυτό; - Δώσ' το μου.
Καλύτερα να μου το πεις για να το βγάλουμε κι οι δυο από το μυαλό μας.
Εγώ απλά... Λοιπόν, βλέπεις...
Δεν ήξερα ότι έδιναν αυτές τις διακοπές ή άδειες... σε ανθρώπους που...
Δε χρειάζεται να ντρέπεσαι γι' αυτό, ούτε εγώ το ήξερα.
Μέχρι που ο φύλακας μου είπε ότι σ' αυτή την πολιτεία και σε μερικές ακόμη...
παρέχουν ειδικές άδειες σ' εκείνους που δείχνουν καλή συμπεριφορά.
Νομίζω είναι υπέροχο που σου έχουν τέτοια εμπιστοσύνη.
Ναι. Κι εγώ το πιστεύω.
Το σαπούνι στο πιάτο είναι δικό μου. Το δικό σου είναι στο ράφι.
- Μαίρη; - Ναι, σε άκουσα.
Πρέπει ν' ανυπομονούσες για την άδεια, Μαίρη.
Ανυπομονούσα να σε δω, θεία Σάρα.
Πολύ γλυκό εκ μέρους σου, καλή μου.
Για την ακρίβεια, είναι εγωιστικό.
Σκέφτηκα πολλά πράγματα τα τελευταία τρία χρόνια θεία Σάρα, και...
Τι είδους πράγματα σκεφτόσουν, Μαίρη;
Να βγω έξω στον κόσμο και...
Ακόμη και το να έρθω εδώ, είχα ένα συναίσθημα ότι...
Αγάπη μου, πρέπει να σταματήσεις να φοβάσαι.
Πρέπει να σταματήσεις να αισθάνεσαι ότι έχεις στιγματιστεί, όπως γινόταν παλιά.
Έκανες κάτι και αποπληρώνεις το χρέος σου στην κοινωνία.
Οι πιο πολλοί άνθρωποι είναι πρόθυμοι να το ξεχάσουν.
Το ξέρω αλλά το να βγαίνω έξω και να τους βλέπω όλους με στολές,
όλους να κάνουν κάτι...
Απλά δεν ανήκω εδώ, δεν ταιριάζω.
Και τα όνειρα που είχα για το μέλλον...
είναι απλώς αδύνατα.
Τα περισσότερα όνειρα είναι αδύνατα, Μαίρη. Το όνειρο είναι που μετράει.
Κανένας δεν παίρνει από τη ζωή αυτό που ακριβώς θέλει.
Από τα πρώτα πράγματα που μαθαίνεις είναι να κάνεις συμβιβασμούς με τα όνειρα σου.
Μα δεν μιλάω για παλάτια και ουράνια τόξα, θεία Σάρα.
Μιλάω για ένα σπιτικό.
Ένα σπιτικό σαν κι αυτό, με μια κουζίνα κι έναν φούρνο κι ένα ψυγείο...
κι έναν σύζυγο, κι ένα παιδί.
Ναι, τα έχω όλα αυτά.
Ωστόσο, ονειρευόμουν παλάτια και ουράνια τόξα.
- Μα είσαι ευτυχισμένη. - Φυσικά. Επειδή κρατούσα μικρό καλάθι.
Δέχτηκα αυτό που σκεφτόμουν πως ήταν η δεύτερη καλύτερη λύση και το εφάρμοσα.
Είναι κάτι που όλοι μαθαίνουν, αργά ή γρήγορα.
Πρέπει να αποδεχόμαστε τη δεύτερη καλύτερη λύση, και μετά...
ανακαλύπτεις τελικά ότι ήταν η πρώτη καλύτερη.
Όχι, δεν ξέρω πως αυτό θα μπορούσε...
Ναι, εδώ είναι το σπίτι του κύριου Μάρσαλ.
Ποιος είναι;
Μισό λεπτό.
- Είναι για εκείνη. - Και γιατί όχι;
Μαίρη, για εσένα είναι.
Μπάρμπαρα, έλα να με βοηθήσεις να στρώσουμε το τραπέζι.
Ευχαριστώ.
Εμπρός;
Ναι, Ζακ, εγώ είμαι.
Φυσικά και το εννοούσα.
Θα το ήθελα, αλλά η αδερφή σου;
Τι κρίμα!
Θα το ήθελα, Ζακ, αλλά...
Περίμενε λίγο.
Θεία Σάρα;
Είναι ένας στρατιώτης που γνώρισα στο τρένο και είναι πραγματικά καλός.
Ήρθε να επισκεφτεί την αδερφή του κι έμαθε ότι πήγε στην Καλιφόρνια, και...
θέλει να δειπνήσω μαζί του, και αναρωτιόμουν εάν...
Ένας στρατιώτης; Γιατί δεν του λες να έρθει εδώ για δείπνο;
- Μπορώ, θεία Σάρα; - Ζήτησε το αμέσως τώρα.
Και πες του να μην αργήσει.
Λοιπόν, Ζακ.
Θα ήθελα να έρθεις εδώ για δείπνο, Ζακ.
Μα όλοι σε θέλουμε.
Ναι και η θεία Σάρα λέει να μην αργήσεις.
Είναι οδός Ελμ 617. Σωστά.
Εντάξει, αντίο.
- Πώς τον συνάντησες; - Λοιπόν, εγώ...
- Είναι όμορφος; - Δεν ξέρω.
Δεν ξέρεις; Δεν το παρατήρησες;
Τέλος το χασομέρι. Στρώσε τώρα το τραπέζι. Ο πατέρας σου έρχεται από λεπτό σε λεπτό.
Ένας στρατιώτης για δείπνο!
- Γεια σου, Μπαμπς. - Γεια σου μπαμπά.
- Ήρθε η Μαίρη; - Ναι. Εκεί μέσα είναι.
Ωραία.
Ευχαριστώ.
- Γεια σας. - Γεια σου.
- Καλώς όρισες, Μαίρη. - Γεια σου, θείε Χένρι.
- Μια χαρά φαίνεσαι! - Ευχαριστώ.
Χαίρομαι που σε έχουμε εδώ, Μαίρη. Το εννοώ.
Πρέπει να είχες πολύ καλή συμπεριφορά για να σου δώσουν άδεια.
Πιστεύω είναι υπέροχο.
Είναι ότι δεν με βλέπουν σαν εγκληματία.
Φυσικά και όχι.
Ούτε εγώ σε θεωρώ εγκληματία.
Διαφορετικά δε θα είχα δώσει ποτέ λεφτά στον δικηγόρο.
- Νομίζω θα έδινες Χένρι. - Έλα τώρα, Σάρα.
Ό, τι έγινε, έγινε. Ας μην το σκεφτόμαστε άλλο.
- Θέλω να περάσεις καλά όσο είσαι εδώ. - Ευχαριστώ.
Θέλω να αισθάνεσαι όπως και οι υπόλοιποι.
Θα αισθάνεται, Χένρι. Προσκαλέσαμε έναν στρατιώτη να δειπνήσει με μας για χάρη της.
Αλήθεια;
Καλό είναι αυτό.
Συγγνώμη. Νόμιζα ότι αυτό ήταν το σπίτι των Μάρσαλ.
Είναι.
- Είναι εδώ η δεσποινίς Μάρσαλ; - Εγώ είμαι η δεσποινίς Μάρσαλ.
Εννοώ η... Μαίρη Μάρσαλ.
- Λοιπόν, εί... - Μπάρμπαρα, μην πειράζεις τον κύριο.
- Είμαι η θεία της Μαίρη. Είσαι ο Ζάκαρι; - Ναι.
Αυτή είναι η Μπάρμπαρα, η ανόητη κόρη μου.
- Γεια σου. - Γεια.
- Να πάρω το παλτό και το καπέλο σου; - Ευχαριστώ.
- Γεια σου, Ζακ. - Γεια σου, Μαίρη.
Γρήγορα ήρθες.
Πήγαινε τον Ζάκαρι στο καθιστικό. Βολευτείτε άνετα.
Ευχαριστώ.
Χένρι, δείπνο.
- Είναι έτοιμο; - Σε λίγο.
- Μπάρμπαρα, έλα μαζί μου. Σε χρειάζομαι. - Ω, μητέρα!
Είναι υπέροχα. Δε θυμάμαι να έχω βρεθεί σε κανονικό σπίτι σαν αυτό εδώ και πολύ καιρό.
Κρίμα που δεν πρόλαβες την αδερφή σου.
Κοίτα, Μαίρη...
Βρίσκομαι στο σπίτι σας έχοντας πει ψέματα.
Δεν έχω αδερφή. Απλά τα επινόησα όλα αυτά.
Όταν είπες ότι θα κατέβαινες στο Πάινχιλ...
έπρεπε να βρω κάποια δικαιολογία για να κατέβω μαζί σου.
Καλό σας απόγευμα.
Θείε Χένρι, από 'δω ο Ζάκαρι Μόργκαν. Ο θείος μου.
- Χαίρομαι που σ' έχουμε μαζί μας, Λοχία. - Ευχαριστώ.
Σαν στο σπίτι σου. Θα χαρώ να κάνουμε ότι μπορούμε για τις ένοπλες δυνάμεις.
Ο άνθρωπος πάντα αισθάνεται αυτές τις μέρες ότι δεν κάνει πολλά πράγματα.
Τι θα έλεγες για ένα ποτό; Πιες λίγο μπέρμπον.
Όχι, ευχαριστώ, δεν πίνω τώρα.
Λοιπόν, θα σου πω ένα μυστικό.
Ούτε εγώ πίνω.
Τι αστείο όμως, ε; Εκείνοι που το έχουν, δεν το θέλουν.
Ωραία.
Οι άνθρωποι που δεν μπορούν να το έχουν...
πρέπει να δεις τι κάνουν στο αναψυκτήριό μου για να το πάρουν.
Το δείπνο είναι έτοιμο.
Ελάτε να φάτε.
Πεινάτε;
- Μαίρη, κάθισε εκεί πέρα. Εσύ, Ζακ, εδώ. - Ευχαριστώ.
Σε ευχαριστούμε Θεέ μου, για το καθημερινό μας ψωμί.
Θα βάλουμε τα δυνατά μας για να το αξίζουμε.
Ξέρουμε ότι είσαι μαζί μας...
ότι χαμογελάς στους δυο μας επισκέπτες, τη Μαίρη και τον Ζάκαρι.
Σε παρακαλούμε να φροντίζεις τους αγαπημένους μας...
και όλα τα αγόρια που πολεμάνε για τη χώρα μας.
Αμήν.
Δεν έχεις συνηθίσει να λες προσευχή, έτσι δεν είναι Ζακ;
Όχι. Στον στρατό υποθέτω δεν υπάρχει χρόνος.
Δεν την έλεγες ούτε όταν ήσουν παιδί;
Όταν ήμουν παιδί την λέγαμε, αλλά μάλλον από ρουτίνα.
- Την είπες σαν να την εννοείς, κύριε. - Την εννοώ, Λοχία.
Μ' έκανες να θέλω να πω πως είμαι κι εγώ ευγνώμων που βρίσκομαι εδώ και για όλα.
Ευχαριστούμε Ζάκαρι.
- Θα πρέπει να είσαι σπουδαίος στρατιώτης. - Δε θα το έλεγα.
Το παράσημο Καλής Διαγωγής, δύο εκστρατείες στο Νότιο Ειρηνικό...
και το παράσημο της Μοβ Καρδιάς.
Για όνομα του Θεού, Μπάρμπαρα, από που τα έμαθες όλα αυτά;
Ένα κορίτσι αναγνωρίζει τα παράσημα όπως γνωρίζει και την τζαζ.
Αλλά η Μοβ Καρδιά, αυτό σημαίνει ότι έχεις τραυματιστεί.
Μπάρμπαρα, σταμάτα να κάνεις ερωτήσεις.
Είμαι σίγουρη πως δεν αρέσουν στον Λοχία Μόργκαν.
- Έλα, Ζακ, πες μας πώς έγινες ήρωας. - Μπάρμπαρα!
Μετά το δείπνο, θα πας επάνω και θα βγάλεις το κραγιόν που έχεις.
Φαίνεται σαν να έχεις πέσει μέσα σε κουβά με κόκκινη μπογιά.
Έλα, φάε την σούπα σου, Λοχία. Πριν κρυώσει. Είναι διαταγή.
Θα πρέπει να απογοητεύτηκες που δεν βρήκες την αδερφή σας.
Κοίτα, κυρία Μάρσαλ...
Ανέλαβε μια στρατιωτική δουλειά στην Καλιφόρνια.
Έτσι δεν είναι;
Θύμωσες με μένα, Ζακ;
- Που σου έκανα όλες αυτές τις ερωτήσεις; - Όχι.
Δεν θύμωσα. Εσύ θύμωσες;
Όχι, δεν θύμωσα.
Μπαμπά.
- Μπαμπά, θέλω να σε ρωτήσω κάτι. - Καλά. Ρώτα με.
Ξέρεις, δε μου έχεις πει τίποτα για τη Μαίρη.
Εννοώ, γιατί μπήκε φυλακή, και γιατί...
Θα μάθεις για αυτό κάποια άλλη στιγμή, όταν θα μεγαλώσεις λίγο ακόμη.
Μα δεν μπορεί να είναι μυστικό. Δεν βλέπω το λόγο να μην μάθω.
Μπάρμπαρα, θα μάθεις γι' αυτό άλλη φορά.
Απλά η Μαίρη έκανε ένα λάθος κι αυτό είναι όλο.
Μα δεν φυλακίζουν τους ανθρώπους επειδή δεν έχουν κάνει κάτι.
Κοίτα, προσπαθώ να ακούσω ραδιόφωνο και να φτιάξω το παζλ.
Δεν μπορώ να κάνω κι άλλη δουλειά αυτή τη στιγμή.
Κι αν με ρωτήσουν οι φίλοι μου γι' αυτήν; Τι θα τους πω;
- Θα θέλουν να μάθουν... -Απλά πες τους...
ότι η Μαίρη είναι ξαδέρφη σου.
Από εκεί και πέρα, να κοιτάνε τη δουλειά τους.
Και νομίζω πως δική σου δουλειά είναι να βοηθήσεις τη μητέρα σου.
Μπαμπά, μερικές φορές ο τρόπος που μου μιλάς...
με κάνεις να αισθάνομαι ότι είμαι υιοθετημένη ή κάτι τέτοιο.
Εντοπίσαμε το υποβρύχιο, το βυθίσαμε.
Φράνκλιν, κάτσε φρόνιμα. Σήκω από το πεζοδρόμιο αμέσως.
Θα κρυολογήσεις. Έλα τώρα.
Θα το πω στον πατέρα σας.
Θα το πω στον πατέρα σας, αυτό ήταν...
Δε θα πάρετε δώρο Χριστουγέννων.
- Έτσι είναι ο πόλεμος; - Υποθέτω ναι.
- Περίεργο αυτό. - Γιατί;
Εννοώ ότι δεν θα έπρεπε μόνο να υποθέτεις.
Έχουν ειδικούς που φτιάχνουν αυτές τις ταινίες.
Υποθέτω πως έτσι βλέπουν τον πόλεμο.
Μια παραλία με μήκος 1 μίλι και χιλιάδες στρατιώτες και τανκ και όπλα και όλα αυτά.
Υποθέτω έτσι είναι.
Αλλά δεν ήταν έτσι για εσένα;
Έχει απλά μια διαφορά στο μέγεθος.
Για κάποιον που πολεμάει, ο πόλεμος είναι 10 μέτρα πλάτος...
και κάπως κενός.
Είσαι εσύ... και κάνα δύο της διμοιρίας σου, ίσως...
και ίσως κάνα δυο Γιαπωνέζοι. Ένα μπέρδεμα επικρατεί.
Μερικές φορές είναι γεμάτο φασαρία και μερικές φορές είναι ήσυχα.
Εξαρτάται από το τι σκέφτεσαι, υποθέτω.
Εξαρτάται... από το πόσο φοβάσαι...
πόσο κρυώνεις και πόσο μούσκεμα είσαι.
Υποθέτω εάν ρωτούσες 100 τύπους για το πως είναι ο πόλεμος...
θα σου έδιναν όλοι διαφορετική απάντηση.
- Ξέρεις κάτι; - Τι;
Εννοώ...
συνήθως δεν μ' αρέσει να μιλάω γι' αυτό.
Ποτέ δεν είπα κάτι γι' αυτό, σε κανέναν.
- Συγνώμη, δεν... - Όχι!
Όχι. Αισθάνομαι και καλά μην σου πω.
Πάμε να πιούμε ένα ποτό.
- Να κάτσουμε εκεί πίσω; - Έχω το σεπαρέ κρατημένο για σας.
Πάντα το καλύτερο για τον στρατό.
- Χωρίς παρεξήγηση, ναύτη. - Εντάξει φίλε μου.
Βλέπεις, ήμουν κι εγώ στον στρατό. Μάλιστα κύριε!
Τι θα πάρεις Μαίρη;
Έναν καφέ.
Έλα τώρα, Χριστούγεννα έχουμε. Κάνε την υπέρβαση.
Πάρε και μια πίτα μαζί.
Όχι, θα πάρω μόνο τον καφέ.
- Δύο καφέδες. - Έρχονται. Δύο φλιτζάνια καφέ.
Σίγουρα δεν θες και κάτι άλλο;
Όχι μετά απ' αυτό το θεσπέσιο δείπνο που μας έφτιαξε η θεία Σάρα.
Είναι καλοί άνθρωποι.
Κι εσύ είσαι καλός άνθρωπος.
Καυτός καφές για τον στρατό.
Λάθος κίνηση. Ορίστε.
Στρατιώτη, σίγουρα ήσουν σε πολλά μέρη.
- Θα ήθελες λίγη κρέμα; - Όχι, ευχαριστώ.
Ξέρεις, ήμουν 18 χρονών παιδί στην Γαλλία στον Α' παγκόσμιο.
Κοροϊδεύουν τους εαυτούς τους. Αυτός είναι σαν τον άλλο πόλεμο.
Σίγουρα δεν θες κρέμα; Όχι, δεν βάζω.
Το ναυτικό, οι πεζοναύτες, η αεροπορία είναι εντάξει.
Αυτός ο πόλεμος θα είναι σαν τον προηγούμενο.
Ένας στρατιώτης σαν και σένα ή εμένα, να τρέχει με τα δυο του πόδια παλεύοντας.
Έχασα λίγα κιλά από τότε.
Ήμουν βαρέων βαρών πρωταθλητής στο σύνταγμά μου.
Κέρδισα κάνα δυο μετάλλια. Εδώ πέρα είναι.
Μόλις άρχισε ο πόλεμος, προσπάθησα να καταταχθώ ξανά.
Τους είπα ότι θέλω να κοπανήσω κάνα δυο κεφάλια Γιαπωνέζων.
Μπορώ ακόμα να το κάνω. Θα μπορούσα άνετα να τους λιώσω σαν αυγά.
Δεν θα με αφήσουν να πολεμήσω.
Γιατί; Λόγω του τικ που έχω στο πρόσωπο.
Κανείς δεν μου 'πε κάτι στον προηγούμενο πόλεμο. Έπαθα σα νευρική διαταραχή.
Μου άφησε αυτό. Κανείς δεν το προσέχει ποτέ.
Αλλά αυτός ο νεαρός γιατρός, ούτε που ίδρωσε το αυτί του.
Με απέρριψε. Δεν το καταλαβαίνω!
Σ' ευχαριστώ Μαίρη.
Μαίρη, νο...
Νομίζω ότι πρέπει να μάθεις κάτι.
Τι είναι, Ζακ;
Μακάρι να μπορούσα να στο πω.
Πιθανώς σκέφτεσαι...
Σίγουρα μπορώ να τα καταφέρω καλύτερα.
Γεια.
- Νόμιζα ότι είχες κοιμηθεί. - Όχι, το ξενύχτησα.
Εδώ είναι η λίστα μου για την ανύψωση ηθικού.
Είναι αστείο να σκεφτείς ότι είμαι το σέξι μοντέλο για τουλάχιστον 5 τύπους.
Κι είναι μέρος της προσφοράς μου στον πόλεμο. Ανυψώνω το ηθικό τους, πιθανόν.
Θα είναι ωραίο να μπορείς να ανυψώσεις το ηθικό κάποιου.
Φαντάζομαι ότι γράφεις σε πολλούς.
Τους αρέσει να λαμβάνουν γράμματα απ' οποιονδήποτε.
Εννοώ, ότι δεν χρειάζεται να τους ξέρεις αρκετά καλά για να...
Αυτό που εννοώ είναι...
Όταν ήμουν 17, είχα κι εγώ πρόβλημα να βρω τις σωστές λέξεις.
Είναι ο Ζακ τοποθετημένος εδώ ή...
Μπάρμπαρα, το ότι ήμουν στην φυλακή δεν είναι μεταδοτικό.
Συγνώμη Μαίρη, συ...
Συνεχώς σε πληγώνω και...
Πραγματικά δεν το θέλω.
Υποθέτω δεν είναι βολικό για σένα...
να συναντήσεις κάποιον... που είναι στην φυλακή.
Ίσως μόλις με γνωρίσεις, να αισθανθείς διαφορετικά.
Θέλω να σε γνωρίσω Μαίρη. Ειλικρινά θέλω.
- Τι ξέρεις για μένα; - Όχι πολλά.
Η μαμά και ο μπαμπάς ακόμα μου φέρονται σαν παιδί. Τα πάντα είναι μεγάλο μυστικό.
Δεν νομίζω ότι θα ήταν κακό για σένα να ξέρεις.
Αντιθέτως πιστεύω ότι θα βοηθούσε.
Όταν ήμουν στην ηλικία σου, η μητέρα μου πέθανε.
Την θυμάμαι!
Πολύ παλιά όταν ήμουν μικρή.
Έφτιαχνε τα ρούχα για την αγαπημένη κούκλα μου.
Ναι ήταν καταπληκτική με τα χέρια της.
Και λίγο καιρό μετά, ο πατέρας μου τα πάτωσε επαγγελματικά.
Και μετά όταν πέθανε, έμεινα μόνη μου.
Είχα μια καλή δουλειά ως γραμματέας.
Η δουλειά μ' έφερνε σ' επαφή με πολλούς καλούς άντρες...
ένας εκ των οποίων μπορούσε να αποδειχτεί, όπως νόμιζα,
αυτός που μπορούσε να μου δώσει όλα όσα ονειρεύεσαι όταν είσαι 20 χρονών και μόνη.
Μια μέρα, με φώναξε το αφεντικό μου στο γραφείο του.
Με κάλεσε σ' ένα πάρτι στο διαμέρισμά του.
Ήταν ελεύθερος κι άρχισα να ονειρεύομαι.
Πολλά αφεντικά παντρεύονται τις γραμματείς τους.
Πήρα όλα μου τα λεφτά από τις οικονομίες και αγόρασα ένα βραδινό φόρεμα.
Πίστευα ότι ήταν πολύ σικάτο.
Ήθελα να φαίνομαι ωραία μπροστά στους υψηλής κοινωνίας φίλους του.
Μου έστειλε μια ορχιδέα, μια άσπρη ορχιδέα.
Ήταν η πρώτη που μου έδωσαν ποτέ.
Την φορούσα.
Όταν άνοιξε η πόρτα, μπήκα στο πιο μεγάλο διαμέρισμα που είδα ποτέ.
Μου φάνηκε πλούσιο και κομψό.
Ήθελα να του κάνω εντύπωση έτσι πήγα λίγο καθυστερημένη.
Ήθελα να κάνω εντυπωσιακή είσοδο πηγαίνοντας αλλά...
κανένας άλλος δεν ήταν εκεί.
Έπρεπε να το έχω διαισθανθεί εκείνη τη στιγμή και να φύγω αλλά δεν το έκανα.
Μάλλον είχε ξεκινήσει να πίνει πολύ πριν φτάσω και συνέχιζε να πίνει.
Μου είπε ότι δεν κάλεσε κανέναν άλλο.
Κι ότι η λευκή ορχιδέα και τα υπόλοιπα ήταν απλά ο τρόπος για να με κάνει να πάω εκεί.
Προσπάθησα να τον πείσω να φύγω...
κι όταν αυτό δεν έπιασε, πήγα να το σκάσω.
Δεν τσίριξα.
Ήμουν... πολύ τρομοκρατημένη, υποθέτω.
Προσπάθησα να φύγω μακριά του αλλά δεν μπόρεσα. Σαν να ήταν παντού τριγύρω μου.
Ήταν όλα τόσο μπερδεμένα, σα να ήταν κάποιος φρικτός εφιάλτης.
Για μια στιγμή σχεδόν ξέφυγα, όταν έπεσε σε μια καρέκλα.
Αλλά με έπιασε ξανά και με τράβηξε πίσω.
Τότε τον έσπρωξα όσο πιο δυνατά μπορούσα κι έπεσε πίσω, μέσα από το παράθυρο.
Το διαμέρισμά του ήταν στον 14ο όροφο.
Μαίρη...
Τι τρομερό!
- Ίσως δεν έπρεπε να στο πω. - Όχι, χαίρομαι που το έκανες.
Αλλά είναι λάθος. Δεν έπρεπε να σε στείλουν φυλακή.
Αν είχα τη τύχη να το σκάσω πριν σκοτωθεί, τότε δεν θα υπήρχε κανένα έγκλημα.
Αλλά στην τελική, ένας άνθρωπος πέθανε.
Οι ένορκοι είπαν... ανθρωποκτονία.
Ένοχη.
Αυτό σήμαινε έξι χρόνια.
Σε παρακαλώ, συγχώρεσέ με Μαίρη.
Μαίρη, δες ποιος είναι σε παρακαλώ.
Παρακαλώ;
Καλημέρα Ζακ.
Εάν είναι σημαντικό, φυσικά και μπορώ να σε δω.
Θέλεις να έρθεις εδώ;
Θα προτιμούσα όχι. Δεν μ' αρέσει να ενοχλώ το σπίτι της θείας σου.
Μαίρη, θέλω να σου μιλήσω για χθες το βράδυ και χρειάζομαι λίγο χρόνο.
Έχω χρόνο, μπόλικο χρόνο.
Που θες να συναντηθούμε;
Ρώτησα εδώ και μου είπαν ότι υπάρχει λεωφορείο που πάει μέχρι την λίμνη.
Είναι όμορφα εκεί πέρα και δεν έχει τόσο πολύ κόσμο.
ΣΕΝΤΑΡ ΚΡΕΣΤ ΟΜΙΛΟΣ ΓΚΟΛΦ
- Όχι κι άσχημα, έτσι δεν είναι; - Όχι.
Στο είπα ότι δεν υπήρχε λόγος να ξοδέψουμε βενζίνη. Είναι λίγης ώρας δρόμος από εδώ.
Το ξέρω. Προσπαθείς να με εξαντλήσεις πριν την αρχή του αγώνα. Σε κατάλαβα.
Γεια σου Τσακ, πως πάει;
- Γεια, τέλεια μέρα; - Μια χαρά.
Είναι τόσο όμορφα.
- Γεια. - Γεια σας.
Γεννήθηκες σ' αυτό το μέρος της χώρας;
Γεννήθηκα στο Μέριλαντ. Μαθαίνεις να έχεις τα Χριστούγεννα με κρύο και χιόνι.
Αυτό σημαίνει πιο πολύ Χριστούγεννα για μένα από αυτό που έχουν στα ανατολικά.
Εννοώ ότι εδώ μοιάζει πιο πολύ με το μέρος που γιόρτασαν τα πρώτα Χριστούγεννα.
Εδώ μου θυμίζει μια λίμνη που πήγαινα όταν ήμουν παιδί.
Κάθε άνοιξη είχα δουλειά κι επιδιόρθωνα βάρκες.
Μαίρη...
Θέλω να σου πω γιατί με εξόργισε ο άντρας στην καφετέρια χθες το βράδυ...
και γιατί έφυγα όταν πέταξα εκείνη την πέτρα στην λάμπα και αστόχησα.
Ξέρω ότι υπήρχε κάποιος λόγος, αλλά δεν χρειάζεται να μου πεις.
Κοίτα, μεγάλωσα σ' ένα σπίτι, ορφανοτροφείο.
Δεν υπάρχει κανένας λόγος να ντρέπεσαι.
Δεν ντρέπομαι. Δεν είναι κι ότι μπήκα στην φυλακή.
Όχι.
Μέσα στο σπίτι, ήταν ένας επιστάτης.
Ο τύπος ήταν στον προηγούμενο πόλεμο. Ήταν νέος άνθρωπος.
Είχε στρες μάχης.
Όποτε πέφτανε στα χέρια μας τίποτε βεγγαλικά,
τα σκάγαμε και γελάγαμε μαζί του που χοροπηδούσε.
Αυτός ο τύπος από την καφετέρια, μου θύμισε τον επιστάτη.
Κι οι δύο μ' έκαναν να σκεφτώ εμένα και το πως θα είμαι σε λίγα χρόνια.
Η μόνη διαφορά ότι τώρα στο νοσοκομείο έχουν ένα φανταχτερό όνομα γι' αυτό:
Νευροψυχιατρική.
Οι γιατροί ίσως να ξέρουν πιο πολλά απ' ότι ήξεραν στον προηγούμενο πόλεμο.
Πιθανόν.
Δεν ξέρουν κάτι για εμένα που ξέρω εγώ.
Βλέπεις...
πριν γίνω μηχανικός...
ήμουν αθλητής και πολύ καλός μάλιστα.
Ξέρω τι αποδόσεις είχα, αυτοί δεν ξέρουν.
Αυτά τέλειωσαν, Μαίρη.
Πριν μου συμβεί, μπορούσα να πετυχαίνω την λάμπα με κλειστά τα μάτια.
Δεν ξέρω γιατί σε ζαλίζω μ' όλα αυτά.
Ναι, ξέρω. Ξέρω γιατί το κάνω.
Γιατί αισθάνομαι τόσο καλύτερα όταν σου μιλάω. Μ' αρέσει να είμαι μαζί σου.
Και σε μένα αρέσει να είμαι μαζί σου.
Μαίρη ,θέλω να μιλήσουμε για σένα. Άκου, πες μου...
- Τι; - Λοιπόν...
Για παράδειγμα, πως έγινες πλασιέ και τι ακριβώς πουλάς;
Όπως σου είπα, άρχισα θέλοντας να γίνω μοντέλο...
και μετά από αυτό...
έπιασα δουλειά σε μια βιοτεχνία ρούχων...
και τώρα ταξιδεύω πουλώντας τα.
Που πηγαίνεις; Μετά τις διακοπές που θα πας;
Πάω πίσω στο Ντάλας και από εκεί στην Νέα Ορλεάνη.
Νέα Ορλεάνη; Έχω πάει εκεί. Τέλεια πόλη.
Έχεις πάει στην Νέα Ορλεάνη;
- Έχεις πάει ποτέ στην Φλόριντα; - Όχι.
Πηγαίνω από την Νέα Ορλεάνη στην Φλόριντα.
- Από Νέα Ορλεάνη στην Φλόριντα; - Παλμ Μπιτς.
ΣΥΝΟΡΑ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ
Μαίρη, θα με βοηθήσεις ν' αποκτήσω την ίδια αυτοπεποίθηση με σένα;
- Γιατί πιστεύεις πως θα τα καταφέρω; - Το νιώθω.
Ο τρόπος που μιλάς, ο τρόπος που περπατάς...
το πως φαίνεσαι, ο τρόπος που στέκεσαι.
Ίσως να είναι απλό θέατρο.
Γιατί δεν πάμε εδώ κάτω στον βράχο;
Σ' αρέσουν οι βάρκες;
Εσένα;
Σε κάποιο παιδί πιθανώς ν' ανήκει αυτή η βάρκα.
Θα πιστεύει ότι μπορεί να τον πάει στα πέρατα της γης και πάλι πίσω.
Μακάρι να γινόταν.
Μακάρι να μπορούσαμε ν' ανεβούμε πάνω και να σαλπάρουμε μακριά.
Που θα ήθελες να πας;
Όχι στην Φλόριντα ή στην Νέα Ορλεάνη.
Σε κάποιο μέρος όπως το φεγγάρι, ίσως.
Με ένα καλό αεράκι και μια καλή πυξίδα, ίσως θα μπορούσαμε να βρούμε ένα μέρος.
Λοιπόν, εάν αυτή ήταν μια αληθινή βάρκα και το φεγγάρι ένα αληθινό μέρος...
θα ερχόσουν;
Δεν είναι κακό να ονειρεύεσαι. Θα ερχόμουν.
Δεν πρόκειται να σ' αφήσω να μου το σκάσεις ξανά.
Σας ευχαριστώ όλους.
Ποτέ δεν μπόρεσα να καταλάβω γιατί η πουτίγκα δεν καίγεται.
Ούτε κι εγώ.
- Μάλλον είναι το αλκοόλ στο μπράντι. - Έτσι νομίζω.
Νομίζω ότι είναι κρίμα να καις ένα καλό μπράντι.
Το πόρτο που έφερα σπίτι τις προάλλες ήταν εισαγόμενο κονιάκ.
Μην ανησυχείς Χένρι. Δεν χρησιμοποίησα όλο το πόρτο.
Δεν θα εμπιστευόμουν την μαμά με το πόρτο, μπαμπά.
Ίσως έχεις δίκιο. Θυμάσαι πέρυσι πώς η μαμά μέθυσε με ένα ποτήρι σέρυ;
Δεν θα τ' ακούσω αυτό ξανά!
Μπορεί να μην το πιστέψεις για την θεία σου την Σάρα...
αλλά πέρυσι έγινε τελείως τύφλα.
Εάν προσπαθούν να βγάλουν τα άπλυτα της οικογενείας στην φόρα, δεν θα τους ακούσω.
Είναι ένα από αυτά τα μικρά πράγματα που συμβαίνουν.
Όλοι τους υπερβάλλουν λίγο.
Σιγά την υπερβολή. Είναι τόσο αλήθεια όσο εγώ που κάθομαι αυτή τη στιγμή.
Πέρυσι, η μητέρα και εγώ ήπιαμε ένα ποτήρι σέρυ για να υποδεχθούμε τον Νέο Χρόνο.
Και μετά πήγαμε σε μια μικρή συγκέντρωση. Στην άλλη άκρη της πόλης ήταν.
Και η μητέρα έβαλε την φούστα της ανάποδα.
Μιας που έχεις τόσο καλή φωνή, δεν λες κάνα χριστουγεννιάτικο τραγούδι;
Θεία Σάρα, κάτι μου λέει πως προσπαθείς να αλλάξεις θέμα.
Τίποτε τέτοιο.
Τα χριστουγεννιάτικα τραγούδια πάνε με την πουτίγκα δαμάσκηνου.
Και τρώμε πουτίγκα δαμάσκηνου.
Σάρα, δεν χρειάζεται να προσπαθήσεις τόσο πολύ.
Είμαι αρκετά καλός βαρύτονος και δεν χρειάζομαι ιδιαίτερη πίεση.
Τι θα πούμε;
Νομίζω ότι μου αρέσει καλύτερα το "Ελάτε όλοι οι πιστοί".
Ωραία. "Ελάτε όλοι οι πιστοί" λοιπόν.
# Ελάτε όλοι οι πιστοί #
# χαρούμενοι και θριαμβευτές #
# ελάτε όλοι #
# ελάτε στην Βηθλεέμ #
# Ελάτε και δοξάστε τον #
# Γεννήθηκε ο βασιλιάς των Αγγέλων #
# ελάτε, ας τον θαυμάσουμε #
# ελάτε, ας τον θαυμάσουμε
# ελάτε, ας τον θαυμάσουμε #
# τον κύριό μας Ιησού Χριστό! #
Είναι πολύ βολικό να έχεις κι άλλη μία ανδρική φωνή διαθέσιμη τα Χριστούγεννα.
Σίγουρα η Μπάρμπαρα θα σου βρει τον καλύτερο που μπορεί, Χένρι.
Μητέρα!
Ίσως τα οικογενειακά αστεία είναι κάπως κακού γούστου.
- Κάνουν τον καλεσμένο μας να νιώθει άβολα. - Όχι, κυρία μου.
Δεν έχω νιώσει τόσο άνετα εδώ και πολύ καιρό.
Αυτό ήταν το καλύτερο χριστουγεννιάτικο δείπνο που είχα ποτέ.
Χθες ήμουν ένας ξένος εδώ πέρα.
Εννοώ, ότι αισθανόμουν σαν φυλακισμένος μέσα μου.
Τώρα...
και μόνο που είμαι σε ένα σπίτι σαν κι αυτό, με ανθρώπους σαν κι εσάς...
ίσως ένα μέρος που μπορώ να επιστρέψω, τον επόμενο μήνα ή τον επόμενο χρόνο...
- Είναι κάτι που είπα; - Όχι, Ζακ.
Απλά η Μαίρη είναι λίγο συναισθηματική ή τα Χριστούγεννα...
Μαίρη, τι συμβαίνει;
Φταίει κάτι που είπα;
Έχει να κάνει με το απόγευμα;
Όχι, απλά είναι...
ένας συνδυασμός πραγμάτων.
Η πουτίγκα και το τραγούδι...
και τα πολύ όμορφα πράγματα που είπες.
Πρώτη φορά το τραγούδι μου έκανε κάποιον να κλάψει.
Ίσως είναι καλύτερα να φύγω.
Δεν είναι ευγενικό να τρως και να φεύγεις αμέσως.
Εννοώ από το Πάινχιλ, να σ' αφήσω ήσυχη.
Απλά με ψαρεύεις. Θέλεις να σου ζητήσω να μείνεις.
Τότε ζήτα μου.
Σε παρακαλώ, μείνε.
Σάρα, είναι χαζό. Δεν γίνεται να καθόμαστε εδώ όλη νύχτα.
Πρέπει να τους δώσουμε λίγα λεπτά να συζητήσουν.
Περάσανε τα λίγα λεπτά.
Έλα μπαμπά. Πάμε μέσα.
Καλύτερα να τους προειδοποιήσουμε πρώτα.
Λοιπόν, τόση πουτίγκα μπορώ να φάω.
Δεν μπορώ να φάω ούτε μπουκιά παραπάνω.
Ας βάλουμε το ράδιο.
Ωραία! Ωραία!
Έλα αγάπη μου.
Ήρθε η ώρα των δώρων.
Ο Χένρι πρόκειται να το παίξει Άγιος Βασίλης. Ελάτε.
Ορίστε αγαπητή μητέρα. Αυτό είναι για σένα, αγάπη μου.
Αυτό είναι για μένα; Ευχαριστώ, καρδιά μου. Κοίτα το μέγεθός του.
- Μπορώ να έχω κι εγώ ένα; - Όχι δεν μπορείς.
Ξέρω τι είναι.
Χένρι, αγάπη μου, το πήρες τελικά.
Θεέ μου. Κοίτα τι πήρα.
- Αυτό για σένα, αγαπητή. - Ευχαριστώ πολύ, θείε Χένρι.
- Πήρε ο Ζακ το δικό του; - Ζακ;
- Ευχαριστώ, θεία Σάρα. - Ελπίζω να σ' αρέσει, χρυσή μου.
- Χρόνια Πολλά. - Ευχαριστώ.
Τώρα κατάλαβα Μαίρη.
Όταν ο Ζακ είπε ότι ήταν ένας ξένος...
αισθάνθηκες σαν τα λόγια να έβγαιναν από τα δικά σου χείλη.
Θα μπορούσε να συμβεί σε κάθε κορίτσι.
Μπορεί να ήταν απλά χριστουγεννιάτικο συναίσθημα. Καληνύχτα Μαίρη.
- Καληνύχτα, θείε Χένρι. - Καληνύχτα.
- Μην ξεχάσεις να κλείσεις τα φώτα, Σάρα. - Εντάξει χρυσέ μου.
Οπότε μην ανησυχείς για ό,τι έγινε.
Δεν ανησυχώ για αυτό, θεία Σάρα, απλά...
αναρωτιέμαι εάν θα πρέπει να του πω για μένα.
Οπωσδήποτε όχι.
- Δεν νομίζεις ότι πρέπει; - Όχι, γιατί;
Μ' εμπιστεύεται...
και δεν φαίνεται δίκαιο.
Δεν υπάρχει λόγος, Μαίρη. Θα είναι εδώ μόνο για λίγες μέρες.
Είναι μόνος του και του παρέχεις μια ευχάριστη διαμονή.
Δεν είναι αυτός ο λόγος που τον συναντώ, θεία Σάρα.
Αλλά... γιατί μ' αρέσει.
Μ' αρέσει πολύ.
Φυσικά χρυσή μου, αλλά δεν είναι ότι θα τον παντρευτείς κιόλας.
Όχι.
Δεν είναι ότι θα τον παντρευτώ κιόλας.
Δεν το εννοούσα έτσι χρυσή μου.
Το ξέρω.
Πέρνα καλά Μαίρη. Συνάντησε τον Ζακ κάθε μέρα, εάν θες.
Συμπεριφέρσου όπως οποιοδήποτε άλλο κορίτσι.
Προσπαθώ θεία Σάρα, αλλά...
Δεν μπορώ να με κάνω να αισθανθώ όπως οποιοδήποτε άλλο κορίτσι.
Απλά... αισθάνομαι όπως ο εαυτός μου.
Κι αυτό είναι πολύ καλό. Κοίτα να περνάς καλά.
Ε, εσείς οι δύο! Τι ψιθυρίζεται εκεί πέρα;
Να θυμάσαι Μαίρη, δεν νομίζω ότι πρέπει. Καληνύχτα, χρυσή μου.
Καληνύχτα, θεία Σάρα.
Τι δεν νομίζει ότι πρέπει;
Νομίζει ότι δεν πρέπει να υπάρχει στ' αλήθεια ο Άγιος Βασίλης.
Μητέρα κοίτα. Ταιριάζει γάντι. Είναι τέλειο!
Νομίζεις ότι κάνει το μακρύ φόρεμα;
Είναι για την Πρωτοχρονιά. Πρέπει να είναι μακρύ.
Δεν είναι λίγο παλιομοδίτικο για σένα αγάπη μου;
Για όνομα του Θεού, θα βγω με υπολοχαγό.
Ναι, είμαι ενήμερη για την σημασία της περίστασης αλλά...
- Το ντεκολτέ! - Ώστε αυτό ήταν!
Για να ξέρεις μητέρα, το ντεκολτέ ανεβάζει το ηθικό.
Τι θα λέγατε να δοκιμάσετε αυτό;
- Είναι υπέροχο! - Ναι είναι από τα καλύτερα σχέδιά μας.
Όχι μαμά, σε παρακαλώ. Θέλω αυτό εδώ.
Εντάξει καλή μου.
Σας ταιριάζει θαυμάσια.
Έχει και θαυμάσια αίσθηση. Επιστρέφω αμέσως.
- Σ' αρέσει αυτό, έτσι δεν είναι Μαίρη; - Είναι υπέροχο.
- Τότε θα το πάρεις. - Όχι!
Όχι, άκουσέ με Μαίρη.
Δεν γίνεται να φοράς τα ίδια ρούχα κάθε μέρα. Ο στρατιώτης σου θα τα βαρεθεί.
Καλά τον ξεγελάω μέχρι τώρα.
Φοράω τη μία μπλούζα μετά την άλλην. Δεν χρειάζομαι φόρεμα.
Ήταν μεγάλη πρόοδος για τον Ζακ που μας κάλεσε στο Πρωτοχρονιάτικο ρεβεγιόν.
Δεν γίνεται να βάλεις ταγέρ!
Κάτι θα κάνω.
Ο Χένρι κι εγώ το συζητήσαμε. Θέλουμε να πάρεις φόρεμα.
Ο Χένρι θα απογοητευτεί αν δεν το δεχτείς.
Μα θα το φορέσω μια φορά. Σε τρία χρόνια δεν θα είναι στη μόδα.
Τότε θα το κάψουμε.
- Δεσποινίς; - Ναι.
- Η ανιψιά μου θα δοκιμάσει αυτό το φόρεμα. - Θα σας πηγαίνει τέλεια!
Έλα, αγάπη μου. Δοκίμασέ το.
Καλά, εντάξει, θα το δοκιμάσω.
- Κι εσείς, κα Μάρσαλ; - Ευχαριστώ, το λιλά μου αντέχει ακόμα.
Μαμά, θα είναι τέλεια. Ευχαριστώ.
Τρέξε τώρα να πάρεις τον πατέρα σου από το μαγαζί.
Εντάξει.
Σ' ευχαριστώ και πάλι. Είσαι υπέροχη.
Τον ξέρεις τι ανυπόμονος είναι ο πατέρας σου. Τρέχα!
- Πόσο κάνει το φόρεμα; - 69 δολάρια.
Βγάζετε την ετικέτα, σας παρακαλώ;
Ορίστε 30 δολάρια.
Όταν σας ρωτήσει η θεία μου την τιμή, πείτε της 39 δολάρια αντί για 69.
- Έγινε. - Ευχαριστώ.
Δεσποινίς...
- Πόσο κάνει το φόρεμα; - 39 δολάρια.
Θα σας δώσω 20.
Όταν σας ξαναρωτήσω, να μου πείτε ότι κάνει 19.
- Σου αρέσει; - Σου πάει τρέλα.
- Δεν είναι πολύ γλυκό; - Σαν να φτιάχτηκε για σένα!
Δεσποινίς, πόσο κάνει το φόρεμα;
19 δολάρια.
Πολύ καλή ευκαιρία!
Τι γελάς;
- Σ' αρέσει το φόρεμά μου; - Τέλειο, έτσι;
Κορίτσαρος, έτσι;
- Γεια σου, Ζακ. Πέρασε. - Γεια σου, Μπάρμπαρα.
- Δεν πρόσεξες τίποτα, Ζακ; - Πού;
Πάνω μου.
Έβαλες πολύ κραγιόν πάλι.
- Γεια σου, Ζακ. - Γεια σας, κε Μάρσαλ.
Υπολοχαγέ Μπρους, ο λοχίας Μόργκαν.
- Γεια σας, Υπολοχαγέ.. - Τι κάνετε;
Δεν πρέπει ο λοχίας να χαιρετίσει στρατιωτικά τον υπολοχαγό;
Μόνο στο δρόμο.
Πάντως απ' τα παράσημα που φοράει ο Λοχίας, μάλλον εγώ πρέπει να τον χαιρετίσω.
Δεν λένε έτσι οι κανονισμοί.
- Το παλτό μου, Υπολοχαγέ. - Βεβαίως, Μεγαλειοτάτη.
Χένρι, είσαι έτοιμος;
Όχι, Σάρα, είμαι ακόμα με τη ρόμπα και φτιάχνω παζλ.
Μη βιάζεσαι, αγάπη μου. Ερχόμαστε αμέσως.
- Καλά. - Καληνύχτα, μπαμπά.
Καληνύχτα, γλυκιά μου. Να την προσέχεις, Υπολοχαγέ.
Γιατί όλοι μου φέρονται σαν να 'μαι παιδί; Ξέρω να φροντίζω τον εαυτό μου.
Δεν θα αργήσουμε. Καληνύχτα, κε Μάρσαλ.
Καληνύχτα, κύριε... Λοχία.
Καληνύχτα, κύριε.
Ορίστε ένα μεγάλο κομμάτι από τον ουρανό, κε Μάρσαλ.
Χένρι, πάρε το καπέλο σου. Είμαστε έτοιμες.
Πάμε, Ζακ, πριν αλλάξουν γνώμη.
Πήρα την τσάντα μου και τα γάντια μου και το πορτοφόλι μου και...
Σάρα. Πού πήγε πάλι;
- Σάρα, θα φύγουμε ή... - Χένρι, ξέχασες το φως της κουζίνας.
Κα Μάρσαλ, αυτό είναι για σας. Ελπίζω να σας αρέσουν οι καμέλιες.
Αυτό είναι για σένα, Μαίρη. Ελπίζω να σ' αρέσουν οι ορχιδέες.
Ευχαριστώ, Ζακ. Έχω να φορέσω κορσάζ χρόνια.
- Χένρι, κλείδωσες την πόρτα της κουζίνας; - Πάμε, Σάρα.
Κάποιο λάθος θα έγινε.
Το ήξερα ότι θα το έκανα.
Αυτό γίνεται όταν ένας άντρας ανακατεύεται με πράγματα που δεν θα έπρεπε.
Οι ορχιδέες είναι για σένα, Μαίρη.
Δεν πειράζει, θεία Σάρα.
Σάρα, θα φύγουμε απόψε;
Τις καμέλιες τις προόριζε για μένα κι αυτές θα πάρω.
- Πραγματικά, δεν πειράζει. - Αυτές ήταν για σένα.
Σάρα!
Αγάπη μου, μισό λεπτό. Κοίτα εδώ!
Θα αργήσουμε!
Τα λουλούδια σε κάνουν να δείχνεις τόσο γιορτινή.
- Δεν ήταν πολύ γλυκό εκ μέρους του Ζακ; - Σάρα!
Τι ανυπόμονος που είσαι. Έχεις το κλειδί;
Ωχ, άστο!
Πες μου Τζόνι, είναι σωστό για μια κοπέλα να πάει στην χριστιανική αδελφότητα νέων;
Αλλαγή παρτενέρ!
- Ωραία. - Ωραία, ωραία.
Δεν ξέρω γιατί, αλλά κάθε χρόνο την Πρωτοχρονιά ενθουσιάζομαι τόσο πολύ και...
- αναστατώνομαι κάπως. - Ξέρω τι εννοείς.
Σαν να γίνεται κάτι σπουδαίο, κάτι σημαντικό.
Αυτό ακριβώς.
Επιστροφή στους παρτενέρ μας, όπως ξεκινήσαμε.
- Ευχαριστώ. - Ευχαριστώ, Μαίρη, ήταν...
- Ευχαριστώ, θείε Χένρι.. - ...τέλεια.
# Θα σε βλέπω #
# σε κάθε υπέροχη καλοκαιριάτικη μέρα #
# σε κάθε τι φωτεινό και χαρούμενο #
# Πάντα θα σε σκέφτομαι #
Δυο εβδομάδες πριν, αν μου έλεγαν ότι θα χόρευα...
με μια κοπέλα σαν εσένα, ξέρεις τι θα τους έλεγα;
Τι θα τους έλεγες;
Ότι... αποκλείεται να χόρευα με μια κοπέλα σαν εσένα.
# Θα κοιτάζω το φεγγάρι #
# Αλλά θα βλέπω εσένα #
- Με συγχωρείτε. Γεια σου, Μαίρη. - Γεια σας.
Μάλλον δεν μ' αναγνώρισες με τη στολή που μου έδωσε ο θείος Σαμ.
- Όχι, λυπάμαι... - Τσάρλι Χάρτμαν, από το λογιστήριο.
Ναι, με συγχωρείς, σε ξέχασα.
Ο Λοχίας Μόργκαν. Ο Τσάρλι Χάρτμαν.
Χορεύουμε;
Εκπλήσσομαι που σε βλέπω, Μαίρη.
Δεν νομίζω να ήθελες να μ' αποφύγεις. Τι συνέβη;
- Νόμιζα ότι ήσουν ακόμα... - Είμαι.
- Μου έδωσαν 10ήμερη άδεια Χριστουγέννων. - Ωραία. Θα είσαι εδώ;
Ναι.
Τσάρλι, ο κύριος που είμαι μαζί...
δεν ξέρει για μένα και θα το εκτιμούσα πολύ...
Ξέρεις, αν δεν...
Φυσικά, Μαίρη. Ούτε να το συζητάς.
Ευχαριστώ, Τσάρλι.
Περίμενε λίγο, Μαίρη. Με συγχωρείτε, μπορώ να έχω φωτιά, παρακαλώ;
Ορίστε, Λοχία. Πάρτε ένα πούρο.
- Σας ευχαριστώ. - Ήσασταν στο Νότιο Ειρηνικό;
Μάλιστα.
Σε σας θα θέλαμε να μιλήσουμε.
Να συστηθώ. Είμαι ο Γερουσιαστής Χιου Ντ. Έμετ.
- Χαίρω πολύ. - Ο φίλος μου, Τζον Τουμπς.
Χαίρω πολύ, Λοχία.
Πρόεδρος της επιτροπής που συγκέντρωσε τα χρήματα γι' αυτό το πάρτι.
- Ευχαριστώ. - Λοχία.
Θα θέλαμε τη γνώμη των στρατιωτών για ορισμένα πράγματα.
- Στρατιωτών; - Ναι.
Θα θέλαμε να μας πείτε εσείς πώς σκέφτονται οι στρατιώτες.
- Για ποιο πράγμα; - Για πολιτικά θέματα.
Δεν γνωρίζω, Γερουσιαστά.
Ποιος σας είπε ότι επειδή κάποιος φοράει στολή στρατιώτη,
σκέφτεται διαφορετικά από τους άλλους;
Τι σκέφτονται οι στρατιώτες;
Θα σας πω...
Την τελευταία φορά, κάποιοι από μας ψήφισαν τον Ρούσβελτ και κάποιοι όχι.
Κάποιοι.... δεν ήταν αρκετά μεγάλοι για να ψηφίσουν.
Κάποιοι στρατιώτες πιστεύουν ότι ο εργάτης δικαιούται να απεργήσει...
και κάποιοι ότι ο εργάτης δεν έχει καθόλου δικαιώματα.
Πολλοί στρατιώτες... έχουν μια ιδέα στο τι πρέπει να γίνει μετά τον πόλεμο.
Πολλοί στρατιώτες έχουν άλλη γνώμη.
Εγώ; Δεν έχω ιδέα τι πιστεύουν οι περισσότεροι στρατιώτες.
Γερουσιαστά, ευχαριστώ για το πούρο.
Αν πριν από 15 χρόνια δεν μου έδωσαν σκάρτο ρολόι...
μπήκε το Νέο Έτος.
Πρέπει να βρούμε τη Μαίρη και το Ζακ. Μας συγχωρείτε.
- Καλή Χρονιά! - Καλή Χρονιά!
Τι είχε πει εκείνος ο ποιητής για το σκύλο με το μεγάλο στόμα;
- Ότι γαυγίζει μόνο την Πρωτοχρονιά. - Δεν είχε πει αυτό.
Δεν το εννοούσα!
Πιστεύεις που λένε ότι "σκύλος που γαυγίζει δεν δαγκώνει";
Πιστεύω ότι και να λες.
Το θέμα με το σκύλο είναι ότι...
δεν πρέπει να τον αφήσεις να καταλάβει ότι τον φοβάσαι. Αυτό τον εκνευρίζει.
Πρέπει να του φέρεσαι σαν παλιόφιλο.
Έλα, αγόρι μου.
Βλέπεις τι εννοώ; Δεν θέλω να τον κάνω να με κυνηγήσει.
Είσαι σίγουρος ότι δεν θέλει;
Ζακ!
Μείνε μακριά, Μαίρη. Μείνε μακριά.
Ντουκ! Ντουκ!
Σας δάγκωσε;
Όχι.
- Όχι. - Όχι, αλλά θα μπορούσε.
Με συγχωρείτε.
Είσαι εντάξει;
- Ξέρεις κάτι; - Τι;
Οι γιατροί θα εκπλαγούν όταν σε δουν.
Θα σε στείλουν πίσω στην ενεργό δράση.
Μάλλον ήπιες πολύ.
Όχι, το εννοώ. Καταλαβαίνεις τι έκανες απόψε;
Δεν θα μπορούσες να το κάνεις πριν μια βδομάδα.
Γιατί;
Σε παρακολουθούσα όλο το βράδυ.
Όταν χόρευες...
δεν έχανες τα λόγια σου και τα μάτια σου δεν πετάριζαν.
Κι όταν μας επιτέθηκε ο σκύλος, αντέδρασες αστραπιαία.
- Δεν σκεφτόμουν τι έκανα. - Ακριβώς. Αντέδρασες αμέσως.
Και ο συγχρονισμός ήταν τέλειος!
Ελπίζω να έχεις δίκιο. Πιστεύω πως έχεις.
Μαίρη, μου είπες ότι σε οκτώ μέρες, μπορείς να κάνεις πολλά άμα πιστεύεις.
Είμαι σαν αυτόν που λέει στο ραδιόφωνο:
- "Η ζωή είναι υπέροχη" - Εσύ είσαι υπέροχη.
Το λες επειδή έχω πολλά λεφτά.
Είσαι υπέροχη!
- Επειδή ξέρεις ότι έχω σημαντικούς φίλους. - Είσαι υπέροχη!
Για την κοινωνική μου θέση.
Μαίρη, το ξέρω ότι θα γίνω καλά.
Έχω κι εγώ σχέδια και πολλά μάλιστα.
Και θα είμαι καλά γιατί είσαι σ' όλα μου τα σχέδια.
Πρέπει να είσαι μέσα σ' αυτά γιατί...
χωρίς εσένα, θα γυρίσω εκεί που ξεκίνησα, θα είμαι χαμένος.
Ας μη μιλήσουμε γι' αυτό απόψε. Νυστάζω λίγο.
Εντάξει.
Αύριο πριν φύγω, έχω να σου πω πολλά.
Καληνύχτα, Ζακ.
Καλή Χρονιά.
Σ' αγαπώ πολύ.
Εσύ είσαι, Μαίρη;
Είσαι εντάξει;
Θεία Σάρα, τον αγαπώ τόσο πολύ!
Τι θα κάνεις;
Δεν ξέρω.
Θα μου κάνει πρόταση γάμου. Θα μου την έκανε απόψε αν τον άφηνα.
- Του το είπες; - Όχι.
Θα φύγεις μαζί του αύριο με το τρένο;
Όχι. Θα πάρω το επόμενο αύριο βράδυ.
Γιατί δεν περνάς λίγο παραπάνω χρόνο μαζί του, Μαίρη;
Γιατί φοβάμαι να μείνω μόνη μαζί του. Δεν πρέπει να του το πω.
Του είπα ψέματα, ότι θα μείνω εδώ μερικές μέρες παραπάνω.
Δεν νομίζεις ότι είναι αρκετά δυνατός για να μάθει για σένα;
Δεν μπορώ να το ρισκάρω, θεία Σάρα. Είναι στην ανάρρωση.
Και θέλω να πάει πίσω στο νοσοκομείο σίγουρος για τον εαυτό του...
και σίγουρος για μένα.
Αυτό που πρέπει να κάνεις μπορεί να μη φαίνεται η καλύτερη λύση αλλά...
στο τέλος ν' αποδειχτεί ότι είναι.
Το ελπίζω, θεία Σάρα.
Καλή Χρονιά, κε Λίνκολν.
Καλή Χρονιά, Ζακ.
Χορεύουμε, Λοχία;
Καλή Χρονιά.
Κρατήσου, Ζακ. Κρατήσου. Κρατήσου, Ζακ. Κρατήσου.
Είσαι απλά λίγο κουρασμένος. Αυτό είναι όλο.
Έγιναν πολλά. Η μάχη με το σκύλο σε εξουθένωσε.
Γι' αυτό ίδρωσες. Δεν σημαίνει τίποτα.
Κάθισε, Ζακ. Κάθισε.
Κάθισε, Ζακ. Κάθισε
Έτσι μπράβο. Κάθισε, ηρέμησε.
Μη φοβάσαι, Ζακ. Μην φοβάσαι.
Μάλλον είναι αυτό που σου είπαν ότι μπορεί να συμβεί.
Κρατήσου, Ζακ. Κρατήσου.
Ξέρεις τι πρέπει να αντιμετωπίσεις.
Χτυπάει γρήγορα. Δεν ακούγεται τόσο δυνατά. Απλά νομίζεις ότι ακούγεται.
Ο γιατρός σου σού είπε ότι η καρδιά σου είναι μια χαρά.
Δεν σημαίνει κάτι που χτυπάει έτσι γρήγορα.
Τελείωσε. Νόμιζες ότι δεν θα τελείωνε, αλλά τελείωσε.
Είσαι εντάξει, προς το παρόν.
Ξέρεις το επόμενο βήμα. Ξέρεις τι θα ακολουθήσει.
Είναι δύσκολο να συγκρατηθείς, Ζακ. Είναι δύσκολο να συγκρατηθείς, Ζακ.
Πάρε καλύτερα το γιατρό να ετοιμάσει μια ένεση.
Ζακ.
Ζακ, έχεις οκτώ μέρες για να πιστέψεις.
Οκτώ μέρες. Πρέπει να πιστέψεις. Πρέπει να πιστέψεις.
Πρέπει να πιστέψεις.
Τα κατάφερα! Τα κατάφερα! Τα κατάφερα!
Μπάρμπαρα!
Μπάρμπαρα! Ο χειρότερος τρόπος να ξυπνήσει κανείς.
Πώς τ' αντέχεις πρωί-πρωί;
Μπαμπά, είναι υπέροχη μουσική, μια υπέροχη μέρα, μια υπέροχη Πρωτοχρονιά.
Αυτό είναι το πρόβλημα με τους νέους.
Είναι τόσο νέοι!
Εδώ είσαι. Κι έλεγα να σου φέρω πρωινό στο κρεβάτι.
Δεν είναι κακή ιδέα, Σάρα. Θα το δοκιμάσω καμιά μέρα.
Ήταν το μόνο καλό όταν έβγαλα την σκωληκοειδίτη μου.
- Έλα τώρα, Χένρι. Ένα ή δύο αυγά; - Τρία. Πεινάω.
- Καλημέρα, κε Μάρσαλ. - Γεια σου, Ζακ. Καλή Χρονιά.
- Πέρασε. - Περάσατε καλά χθες βράδυ;
Ωραία. ωραία! Το καλύτερο πάρτι που πήγα από την τελευταία Πρωτοχρονιά.
- Πήρες πρωινό; - Μάλιστα. Νωρίς.
Πάρε την εφημερίδα. Βολέψου. Έρχομαι σε λίγο.
Θα σε πάω στο σταθμό. Ελπίζω να σου αρέσει η μουσική της Μπάρμπαρα.
- Σε ποιόν μιλάς; - Στο Ζακ.
- Καλημέρα, Μαίρη. - Καλημέρα, Ζακ.
Καλημέρα, κα Μάρσαλ.
- Γεια σου, Μαίρη. - Γεια σου, Ζακ.
Σου έφτιαχνα σάντουιτς για το δρόμο.
Μαίρη, δε θα ετοιμαστείς για τον σταθμό;
Ναι, πάω να πάρω το καπέλο μου και τα πράγματά μου. Επιστρέφω σε λίγο.
Η Μαίρη σου ετοιμάζει κουτί με φαγητό. Κάτσε να το δέσω με λίγο σπάγκο.
Είναι δύσκολο να τρως στο τρένο.
- Πολύ ευγενικό εκ μέρους σας. - Γεια σας, Λοχία. Καλή Χρονιά.
- Καλή Χρονιά. Πώς ήταν το πάρτι σου; - Τέλειο. Τέλειο.
- Επιστρέφεις στην ενεργό δράση, Ζακ; - Όχι, ακόμα.
Δείχνεις πολύ καλύτερα σε σχέση με την περασμένη εβδομάδα.
- Νιώθω καλύτερα. - Λες να 'ναι το φαγητό των Μάρσαλ;
Πρέπει να βοήθησε. Αλλά κυρίως η ξαδέρφη σου, η Μαίρη.
Είναι τόσο καλή.
Το πρόσεξα κι εγώ.
Ξέρεις κάτι; Θα την παντρευτώ.
- Αλήθεια; - Έτσι λέω.
- Βέβαια, δεν ξέρω αν εκείνη θέλει. - Δεν σε πειράζει να περιμένεις;
Αυτό εξαρτάται από την Μαίρη.
Τα πράγματα πήγαν καλά, μάλλον δεν θα χρειαστεί να περιμένω όσο νόμιζα.
Αυτό ήλπιζαν όλοι, ότι δεν θα χρειαστεί να εκτίσει την ποινή της μέχρι το τέλος.
Αλλά το ότι την άφησαν εκτός φυλακής για τα Χριστούγεννα είναι καλό σημάδι.
Ξέρεις, προχθές το βράδυ μου είπε πώς συνέβησαν όλα...
και κατάλαβα ότι τελικά δεν έφταιγε αυτή.
Δεν είναι εγκληματίας. Εννοώ, σαν τους εγκληματίες που ξέρουμε.
Κρίμα που δεν μπορείτε να είστε μαζί στο τρένο.
Αλλά την περιμένουν στο Ίστον μέχρι αύριο βράδυ στις 9.00.
Θέλει να περάσει μαζί μας όσο περισσότερο χρόνο μπορεί.
Δεν την αδικώ, μετά από τρία χρόνια εγκλεισμού.
Έλα Ζακ, θ' αργήσουμε. Μαίρη;
Αντίο, Ζακ. Καλό ταξίδι και να επιστρέψεις σύντομα.
Μισώ τους αποχαιρετισμούς, Ζακ.
- Έλα, θ' αργήσουμε. - Ευχαριστώ και πάλι, κα Μάρσαλ.
Καλή τύχη.
Πήρες το κουτί; Το φέρνω εγώ.
Ελπίζω να σ' αρέσουν τα σάντουιτς με κοτόπουλο.
Ζακ, υπάρχει κάποια συγκεκριμένη διεύθυνση ή να σου γράφω στο νοσοκομείο του Ίστον;
Ναι, στο νοσοκομείο.
Εσύ να μου γράφεις στη διεύθυνση του θείου Χένρι.
Θα στείλουν τα γράμματα όπου κι αν βρίσκομαι.
Γιατί δεν ξέρω σε ποια ξενοδοχεία θα μείνω.
Βεβαίως, καταλαβαίνω.
Επιβίβαση!
- Αντίο, Μαίρη. - Αντίο, Ζακ. Ορίστε.
- Ευχαριστώ. - Ζακ;
- Θα μου γράφεις; - Φυσικά. Θα σου γράφω.
- Ζακ, τι συμβαίνει; Έγινε κάτι; - Τίποτα, τίποτα.
- Επιβίβαση! - Αντίο, Μαίρη.
- Γεια σου, Ζακ. Αντίο. - Αντίο.
Τι έγινε με το Ζακ, Μαίρη; Φερόταν παράξενα.
Νομίζω πως ξέρω.
- Μητέρα; - Πρόσεχε, μην σπάσεις καμιά μπάλα.
Μητέρα, αν ήσουν στη θέση της Μαίρη...
δεν θα πήγαινες με τον Ζακ;
Ξέχασέ το, αγάπη μου. Μην κάνεις τόσες ερωτήσεις.
Αφού ο Ζακ είναι πρόθυμος να την περιμένει μέχρι να βγει από τη φυλακή...
Φυλακή; Μπάρμπαρα!
- Μπάρμπαρα, του το είπες; - Δε...
- θα 'πρεπε να το ξέρει; - Όχι.
Γιατί δεν μου το είπε κανένας;
Γιατί δεν μου το είπες, μητέρα;
Συγνώμη, αγάπη μου. Έπρεπε να στο πω.
Η Μαίρη πάντα μου φερόταν σαν ενήλικη.
Δεν ήθελα να την πληγώσω.
Έκανα κάτι τρομερό!
Μαίρη... του το είπα.
Δεν ήθελα να σε πληγώσω.
Δεν ήξερα.
Εγώ του το είπα.
Λυπόμαστε τόσο πολύ.
Μαίρη, ντρέπομαι τόσο πολύ.
Σε παρακαλώ, συγχώρεσέ με.
Σ' αγαπώ, Μαίρη.
Δεν ήθελα να σε πληγώσω, για τίποτα στον κόσμο.
Κατάλαβα κάτι...
που δεν ήξερα πριν...
ότι μπορείς να κάνεις ένα λάθος,
κάτι τρομερό χωρίς να έχεις κακή πρόθεση.
Μαίρη!
Δεν πειράζει, Μπάρμπαρα.
Μαίρη, δεν ήθελα να σε κάνω να κλάψεις.
Δεν είναι κακό να κλαίμε σε τέτοιες στιγμές.
Όταν έμπαινα στο τρένο, κατάλαβα γιατί δεν μου το είπες.
Δεν έχει τίποτα σημασία, μόνο ότι είσαι εδώ.
Πόσο ντρέπομαι που έφυγα έτσι!
Σε χρειάζομαι, Μαίρη.
Θέλω να νιώθω ότι με χρειάζεσαι κι εσύ.
Σε χρειάζομαι.
Θα είμαι εδώ.
Θα σε περιμένω. Και θα είμαι καλά μέχρι τότε.
Έτοιμος να κάνω κι εγώ μια νέα αρχή.
Ζακ, σ' αγαπώ τόσο πολύ.
Απόδοση διαλόγων (Magico.info Team): nikol80, Angeliki, silkite, -V-
Επιμέλεια Υποτίτλων (Magico.info Team): zachs75
ΤΕΛΟΣ